EERSTE HULP BIJ KLIMAATVERWARRING

Afb boekDe klimaatwetenschap heeft het alsmaar moeilijker haar boodschap aan de man te brengen. Niet alleen hinkt het onderwijs achterop, in heel wat landen kanten politici en opiniemakers zich steeds harder tegen de bevindingen van klimaatonderzoekers. Wat moeten we daarvan denken? Zou het dan toch allemaal wel meevallen met de opwarming van de aarde?

In Eerste hulp bij klimaatverwarring bekijkt Pieter Boussemaere het klimaat vanuit een historische invalshoek. Hij geeft een overzicht van ons klimaat in verleden, heden en toekomst, met als rode draad het verhaal achter de ontdekking van het probleem, de controverse errond en de duizelingwekkende belangen waarin het verstrikt raakte.

Ontdek waarom die vele kleine beetjes uiteindelijk toch niet zullen helpen. Waarom onderwijs rond de klimaatverandering een dringende noodzaak is. Waarom we veel meer moeten investeren in ‘schone’ energie. Maar vooral: waarom de klimaatopwarming geen milieuprobleem is, maar een politiek-economische keuze waar grote financiële belangen tegenover staan.

ISBN nummer : 9789059086166

Boek kopen? Klik hier

Enkele quotes over het boek:

De ernst van het klimaatprobleem kan niet genoeg onderstreept worden. Dit boek geeft een helder en toegankelijk overzicht van de meeste recente wetenschappelijke stand van zaken. Een aanrader om de aard en de omvang van de klimaatverandering beter te begrijpen en in te schatten wat we moeten doen om de zwaarste gevolgen te voorkomen.”

Prof. dr. Philippe Huybrechts. Hoogleraar klimatologie VUB, lid van het IPCC (België)

“Verandering begint bij weten. Weten wat er aan de hand is en wat eraan gedaan kan worden. Daar is dit boek perfect voor. Laat de jonge generatie het aub beter doen dan de vorige!”

Francesca Vanthielen. Actrice en presentatrice

“Vlot geschreven boek over klimaatverandering, doorspekt met leuke, veelal historische anekdotes, wat het verfrissend anders maakt dan veel andere boeken over dit boeiende en belangrijke onderwerp.”

Dr. Ir. Bart Verheggen. Docent aardwetenschappen en klimaatverandering. Amsterdam University College (Nederland)

 “Hopelijk helpt dit boeiend geschreven boek van Pieter Boussemaere bij het ontwarren van de verwarring over de door de mens geïnitieerde en gerealiseerde opwarming van de Aarde. Een onderwerp waarover binnen de wetenschappelijke wereld op de grote lijnen eigenlijk helemaal geen verwarring bestaat. Treffend is ook het woord klimaatopwarming dat Pieter Boussemaere veelvuldig gebruikt, het geeft de richting aan waarheen ons klimaat zich qua temperatuur beweegt.”

Jos Hagelaars. Chemicus en gerenommeerd klimaatblogger (Nederland)

“Laat ons allemaal nog snel dit Eerste Hulp handboek lezen. Vooraleer we de ambulance moeten roepen, om enkel nog vast te stellen dat we veel te lang gewacht hebben.”

Nic Balthazar. Televisiemaker

 “Als weervrouw zit ik met mijn neus elke dag in de weerkaarten. De voorbije 15 jaren heb ik het weer zien veranderen, de extremen worden extremen. En dat gebeurt veel sneller dan ik vroeger uit de klimaatmodellen kon afleiden. Ik word daar wat angstig van, en vooral bezorgd. Anderzijds. Het feit dat de mens deze opwarming veroorzaakt, kunnen we in ons voordeel draaien: wij zijn ook de enigen die er iets kunnen en moeten aan doen!”

Jill Peeters. Weervrouw

De Standaard over ‘Eerste hulp bij klimaatverwarring’

En toch warmt ze op

Historicus Pieter Boussemaere kijkt in Eerste hulp bij klimaatverwarring naar de mechanismen die van een wetenschappelijke consensus over de opwarming van de planeet een ‘klimaatdebat’ hebben gemaakt.

Eigenlijk horen we dat allemaal te weten. De wetenschappers kunnen het al een hele tijd hard maken, en voor zoiets ga je toch te rade bij de specialisten? Toch weten veel mensen niet wat ze ervan moeten denken, en zijn er het jongste decennium nogal wat mensen klimaatmoe geworden, stelt Pieter Boussemaere, docent geschiedenis, om zich heen vast. Blijkbaar raakt de informatie niet of vervormd bij de mensen. Een fenomeen dat hij als historicus wel herkent.

Zelf volgt hij de klimaatopwarming al jaren van dichtbij, waardoor hij in staat was om zowel de nodige basiskennis over de klimaatmachine als de mechanismen achter het debat op goed gedocumenteerde manier op papier te zetten. Wie wil begrijpen wat er straks in Parijs op het spel staat – en of die conferentie nu mislukt of slaagt, beide uitkomsten zullen uw leven de komende decennia ingrijpend veranderen – die heeft aan Boussemaeres boek Eerste hulp bij klimaatverwarring een goede gids.

Miljarden verdienen

Op een heldere, vlotte manier, geregeld gelardeerd met korte intermezzo’s die een begrip, een persoon of een anekdote apart zetten, zodat het ritme van het eigenlijke verhaal niet gebroken wordt, brengt Boussemaere ons bij wat we moeten weten om te begrijpen waar we vandaag staan. Wat is dat, die wereldtemperatuur, en hoe meten we ze? Waar komen die cijfers over de temperatuur van honderden, duizenden, miljoenen jaren geleden vandaan en hoe betrouwbaar zijn ze? Nu we zeker weten dat ons klimaat opwarmt, waardoor komt dat dan? En hoe erg is het eigenlijk dat we hier het weer uit het zuiden van Frankrijk gaan krijgen? Hoe verhoudt de klimaatopwarming die ons wacht zich tot eerdere schommelingen in wereldtemperatuur, en hoe heeft het leven die overleefd?

Een flink deel van het boek is gewijd aan het klimaatdebat. Alle klimaatwetenschappers, de spreekwoordelijke uitzondering niet te na genomen, zijn eenstemmig dat het klimaat opwarmt; dat onze verslaving aan fossiele brandstoffen de hoofdoorzaak is; dat de gevolgen nog niet exact voorspelbaar, maar in elk geval ingrijpend zullen zijn; dat ze, behalve misschien voor Europa, negatief zullen uitpakken. En toch is er in politiek en media twijfel en debat. Hoe komt dat?

Het antwoord is pijnlijk: voor een goed deel om dezelfde reden als waarom er, decennia nadat er geen echte twijfel meer hoefde te zijn over de dodelijkheid van sigaretten, nog steeds debat woedde en overheden wachtten met rookverboden. Er was, net als nu bij de olie, veel geld mee gemoeid; de belanghebbenden konden met miljoenen gooien omdat er miljarden te verdienen waren, en enkele wetenschappers waren bereid om een deel van het manna aan te nemen in ruil voor ‘gezaghebbende’ uitspraken. Dezelfde namen duiken nu weer op in het klimaatdebat.

Woord en wederwoord

Het is wel even schrikken als Boussemaere die manipulaties gedetailleerd blootlegt. Als journalist had ik het moeten zien, maar het is mij nooit opgevallen dat men het twintig jaar geleden over ‘klimaatopwarming’ had, en dat iedereen nu de minder geladen term ‘klimaatverandering’ gebruikt. Het gevolg van bewuste en volgehouden actie van de klimaatontkenners.

En als journalist moet ik me nog een keer schamen. De ontkenners zijn erin geslaagd om de wetenschappers uit hun positie van neutrale feitenverschaffers te duwen en ze te herdefiniëren als één mening in een debat, met de klimaatontkenners aan de andere kant. Daarbij maakten ze handig gebruik van een mechanisme dat er bij journalisten ingebakken zit: ‘woord en wederwoord’, altijd beide partijen aan het woord laten. Waardoor 0,1 procent van de wetenschappers evenveel ruimte kreeg als 99,9 procent, en de pers zich haastte om tegenover elke klimaatexpert iemand anders te zetten. Dat mocht gerust een econoom of een politicus zijn die het verschil niet kende tussen een standaarddeviatie en een isotherm, als hij maar iets anders wou zeggen dan de wetenschappers. Voilà, de regels van het debat gerespecteerd. En niemand die zich afvroeg of er eigenlijk wel een debat was.

De rest was een kwestie van volhardend twijfel zaaien, en daardoor wetenschappers aanzetten om hun eigen onzekerheden in te slikken om toch nog iets van hun hoofdboodschap overgebracht te krijgen – waarop ze dan weer gepakt konden worden. Andere trucs: een gedegen rapport herleiden tot één tikfout, hetzelfde gediscrediteerde onderzoek telkens weer aan een ander medium verpatsen, denktanks oprichten en hun rapporten aan bloggers voeren, tot en met karaktermoorden op wetenschappers. Als je het allemaal opgelijst ziet, met naam en toenaam, kijk je toch met andere ogen naar het ‘debat’.

Met andere woorden: Pieter Boussemaere is in zijn opdracht geslaagd: kennis van de feiten en hun achtergronden overbrengen, en inzicht bieden in wat er maatschappelijk gaande is.

 

Enkele reacties van lezers uit Nederland

  1. Goed boek; je krijgt meteen de neiging om er iets uit te citeren maar je weet uit ervaring al de reactie uit het sceptische kamp. Ik laat het boek nog even bezinken, ondertussen koester ik de nieuwe kennis.

  2. Ja, inderdaad goed boek. Bedankt Pieter Boussemaere!
    Ik ga het aanbevelen en uitlenen.
    Erg nuttig was te leren over de JASON-groep en hun rapport uit 1979.
    De tijdschalen waarop veranderingen plaatsvinden is ook goed uit de verf gekomen.
    En dan ben je op pagina 197 bij het hoofdstuk “Klimaatoorlog”.
    Hier had ik mentale ‘Eerste Hulp’ nodig. Ofschoon ik bijna alles wat in dat hoofdstuk wordt behandeld wist en begrepen had, kreeg ik, nu het zo bij elkaar is gebracht een treurig gevoel. Waarom dit moedwillig beschadigen van alles en iedereen voor het behoud van het oude. Dat wringt.

    Hoeveel tijd zal deze oorlog de mensheid en de maatschappij achteruit werpen, terwijl er een sprong naar voren had kunnen worden gezet. En misschien wel twee sprongen.
    Het is daarom goed dat een historicus dit boek schreef. Dat zal andere historici mogelijk helpen, om op een later moment, deze eerste decaden van de een-en-twintigste eeuw te beschrijven.

Advertenties